The dream of Bluegrass~>>kisaraBlog::~!!

นับวันยิ่งตั้งชื่อได้น้ำเน่าสมกับเป็นเราเช่นเคย

ภาพจ้า...

ภาพนี้หากินกับบุญเก่า ใช้มุขเส้นด้าย เหมือนที่เคยวาดภาพใน oekaki ในงานเก่า

ที่จริงตอนแรกภาพนี้เป็นภาพวาดเล่น ละก็ไล่สีผมด้วยดินสอไปแล้ว ละก็เก็บไว้ดองนานแล้ว

พอดีไม่มีภาพไหนที่มีอารมณ์อยากลงสีเลยขุดกรุทุบไหดองออกมา ลงสีซะหน่อย

ตอนแรกๆลงสีไปเกิดอาการ หมดไฟ อยากทิ้งภาพขึ้นมา กะกดลบทิ้งไปแล้ว

เพราะง่วงนอนจัด หวัดงอมจัด ปวดหัว ขี้มูกย้อย =.,=" อุสลึง

ภาพเลยดรอบสุดๆ น้องสาวเดินผ่านมา มันบอกตอนนั้นจะพูดว่าภาพห่วยแต่ไม่กล้าบอก

(แต่หน้ามันก็บอกอาการอยู่แล้วว่าห่วย)

เลยตัดสินใจนอน พอตื่นมาก็วาดต่อ...

แค่ขีดเส้นด้ายเพิ่ม ละไม่ได้แก้อะไรเลย ทำไมมันดูคนละ feel กับเมื่อวาน

ขนาดเมื่อวาน ขีดเส้นด้าย เติมวิ้งๆ เหมือนกันแท้ๆแต่ก็ไม่เป็นแบบนี้

ก็เป็นบทเรียนว่า ถ้าหมดไฟ หันไปทำอย่างอื่นก่อนจะดีกว่า ไม่งั้นมีลบภาพทิ้งๆแหงๆ

เพราะหมดไฟ ขนาดแค่เส้นด้ายยังลากที กะยึกกะยือเลย ชอบกล

**************************************************

เทคนิกภาพ.....(- -") เหมือนทุกที

- วาดด้วยดินสอกด ลงกระดาษซีร็อกซ์ ดับเบิ้ล A ไซส์A4

-ในส่วนของเส้นผม ลงด้วยดินสอกด ซอยผมด้วยดินสอกะให้เป็นผมดำ

-ไม่มีการตัดเส้นใหม่ในคอมฯ เส้นเดียวกับตอนวาดเล่นนี่แหละ แสกนเข้าคอมฯ

-แล้วลงสีด้วยโฟโต้ช็อป

**************************************************

บอกเล่า ถึงเรื่องดวงซวยช่วงนี้...

เป็นปกติอยู่แล้วที่เราไม่ชอบออกจากบ้าน (ตย.2-3เดือนออก1ครั้ง หรือดีหน่อยออกเดือนละครั้ง)

เรามีธุระออกไปงานศพคุณพ่อของเพื่อนน้องสาว (ไปสาย)

หลังเสร็จธุระก็เลยไปกินข้าวต้มร้านแถวๆนั้นเพราะน้องกะเพื่อนยังไม่ได้กินข้าว

ก็พอนั่งกำลังสั่งอาหาร ไอ้เด็ก(เปรต)คนนึง อายุราวไม่เกิน6ขวบ

มันเล่นอะไรไม่รู้ ทำที่วางที่เค้าใช้วางแก้ว+ขวดน้ำ+ถังน้ำแข็ง ล้ม

แล้วโต๊ะมันอยู่ติดกัน

เศษแก้วลอยผ่านผมจนเราเห็น ทั้งเพื่อนบวกน้องสาว ก็เห็นลอยผ่านหน้าทุกคน

ละเศษแก้วจากกองขวดที่ล้มมันแทงฉึกเข้าที่หลังของเรา --***--

เราก็ร้องเลย "โอ๊ย" และเสื้อก็ขาดเป็นรู แต่ไม่ใหญ่มาก

"แต่พ่อแม่ ไอ้เด็กเปรตนั่นไม่ได้ทำอะไรกับลูกเค้าเลย" ไม่ด่าลูกด้วย แค่มอง มองละก็มอง

เพื่อนเรากับน้องตกใจรีบย้ายโต๊ะ เศษแก้วก็ยังอยู่ตามเสื้อเราอยู่อะ พนักงานก็ช่วยปัดๆออกให้

แต่เนื่องจากเราเป็นคนความรู้สึกช้า ละขี้เกรงใจเลยไม่เอาเรื่อง

ละคิดว่าตอนจับก็แค่มีรูเสื้อขาดเอง เลยช่างมัน หิวข้าว

แต่พอกลับมาบ้าน "ที่หลังเลือดออกค่ะ"

มันดันไม่ออกตอนจับดูที่ร้านแต่มาออกที่บ้านเลยไปด่าใครไม่ได้

แผลตอนอยู่ที่นู่นก็ดันดูไม่เห็นด้วย

แน่นอนว่ารู้สึกตัวช้าแบบนี้เอาเรื่องใครไม่ได้ แต่อยากพิมพ์ ละตะโกนดังๆว่า "เกลียดเด็กโว้ย"

****************************************************************

ของเรายังดีที่เจอแค่นั้น

แต่ของเพื่อนคนนึงไม่ใช่ เอามาลงเพิ่มเพื่อเป็นอุทาหรณ์

เพื่อนคนนี้ที่ว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยพอเรียนจบก็ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว

เธอเป็นคนธรรมะธรรมโม ไม่เคยเที่ยวเลย ละวันนึงเธอไปเที่ยวกลางคืนครั้งแรก

มีพวกวัยรุ่นตีกันในร้านค่ะ แล้วเศษขวด กระเด็นบาดลูกตา

"ตาเธอเลยบอด ไปข้าง"

จับคนผิดไม่ได้ ตำรวจไม่ช่วยอะไร จนทุกวันนี้

ตอนเพื่อนเราที่ยังติดต่อกับเธอมาเล่าให้เราฟัง เรากับน้องละเพื่อนอีกคนต้องถามมันดังๆว่า

ใช่เพื่อนเราคนนั้นจริงๆเหรอ จนเค้าบอกว่า"เออ"หลายๆครั้ง ทุกคนก็ได้แต่เงียบ

เพราะเพื่อนคนนี้ไม่เหลวไหลแน่ๆ

*****************************************************

ก็ถือว่าเป็นอุทาหรณ์ ให้ระวังเวลาเจอใครตีกัน หรือพวกเด็กเล็กๆ

พวกขวดแก้วน้ำธรรมดาๆนี่แหละ ก็ทำอันตรายคนได้แบบไม่รู้ตัว

เพราะข้างบนเราก็พิมพ์บอกไว้ ว่าเห็นเศษแก้วลอยผ่านหน้าเลย

วันนั้นผวากันไปใหญ่ เพราะกลัวจะเป็นแบบเพื่อนคนนั้นเหมือนกัน

เพราะถ้าพลาดแค่จังหวะเดียวทั้งเราละเพื่อนหันไปทางแก้วลอยมาพอดี

นี่โชคดีเลยเกาะอยู่แค่ที่ผมให้เห็น...(!!)

สุดท้ายนี้ อยากตบ....กบาลไอ้เด็กบ้านั่นจัง

วันก่อนอาบน้ำสะเก็ดแผลพึ่งหลุด คิดละก็ -*- เฮ้อ...!!